- Heeft uw kind een taalachterstand van meer dan een jaar?
• Leest uw kind heel langzaam?
• Maakt het veel fouten bij het schrijven?
- Heeft uw kind
• Geen zin meer om te lezen?
• Geen zin meer om te schrijven?
- Kan uw kind met andere vakken wél voldoende meekomen?
- Speelt uw kind vaak de clown, is het vaak boos, of juist heel stilletjes?
- Wil uw kind niet meer naar school?
- Heeft het vaak buikpijn, hoofdpijn of andere klachten?
- Slaapt het slecht?
- Is er sprake van dyslexie in de familie?

Is uw antwoord op deze vragen vaak “ja”?
Misschien moet u dan eens komen praten.

Soms blijkt een kind op het gebied van lezen en schrijven veel trager dan op andere gebieden.
Vaak wordt een eenmaal opgelopen taalachterstand op school niet meer ingehaald.
Het gevolg is dat de resultaten keer op keer tegenvallen. Een kind weet dan niet waarom dat zo is.
Het snapt niet waarom zijn klasgenoten wél vooruit gaan en hij niet.
Na verloop van tijd wordt het lezen vermeden.
Er ontstaat angst om fouten te maken en er wordt afwijzend gereageerd op hulp:
“Het lukt me toch niet” of “Ik hou niet van lezen” wordt dan boos geroepen.

Als kinderen nauwelijks meer lezen of schrijven, oefenen ze te weinig. Hierdoor raken zij steeds
meer achter, uiteindelijk ook met andere “leervakken”. De onzekerheid wordt daardoor nog groter.
Kinderen kunnen zich als gevolg van alle onzekerheid heel anders gaan gedragen. Heel luidruchtig,
snel geprikkeld bijvoorbeeld. Of ze kunnen de clown gaan uithangen.
Of ze worden steeds stiller en gedragen zich juist zo onopvallend mogelijk.
Gelukkig weten steeds meer mensen dat dyslexie veel vaker voorkomt dan vroeger gedacht werd.
En dat het lezen en schrijven verbetert door er op een prettige manier mee bezig te zijn.
Daar kan de hulp van een leesspecialist bij worden ingeroepen.

Een leesspecialist leert ze lezen met plezier.